تبلیغات
یک دیوونه - دوستت دارم......
یک دیوونه
دیده را فایده ان است که دلبر بیند/// ور نبیند چه بود فایده بینای را ؟

چه کسی می خواهد من و تو ما نشویم ...؟!

                                                                 خانه اش ویران باد...!

در  آنجا ،  بر  فراز  قله‌ی  كوه

دو   پایم  خسته  از  رنج  دویدن

به خود گفتم كه در این اوج دیگر

صدایم   را   خدا  خواهد  شنیدن

به    سوی   ابرهای   تیره   پر  زد

نگاه           روشن         امیدوارم

ز  دل   فریاد   كردم   كای  خداوند

من او را دوست دارم، دوست دارم

صدایم  رفت   تا  اعماق  ظلمت

به هم زد خواب شوم اختران را

غبار   آلوده   و  بی تاب   كوبید

در   زرین   قصر   آسمان   را

ملائك  با  هزاران  دست  كوچك

كلون  سخت  سنگین  را  كشیدند

ز   توفان    صدای    بی  ‌شكیبم

به خود لرزیده، در ابری خزیدند

ستون‌ها  همچو ماران پیچ در پیچ

درختان   در   مه   سبزی  شناور

صدایم پیكرش را شست و شو داد

ز خاك  ره  ،  درون حوض كوثر

خدا در خواب رویابار خود بود

به  زیر پلك‌ها   پنهان   نگاهش

صدایم  رفت   و با  اندوه  نالید

میان    پرده ‌های    خوابگاهش

ولی  آن   پلك‌های   نقره  آلود

دریغا  تا  سحرگه  بسته  بودند

سبك چون گوشماهی‌های ساحل

به  روی  دیده‌اش بنشسته بودند

صدا  صد  بار  نومیدانه برخاست

كه  عاصی  گردد  و بروی  بتازد

صدا می‌خواست تا با پنجه‌ی خشم

حریر  خواب  او  را  پاره سازد

صدا  فریاد  می ‌زد  ا ز سر درد

به هم كی ریزد این خواب طلایی؟

من اینجا تشنه‌ی یك  جرعه‌ی  مهر

تو   انجا   خفته  بر  تخت  خدایی 

مگر  چندان  تواند  اوج گیرد

صدایی دردمند و محنت آلود؟

چو  صبح  تازه از ره باز آمد

صدایم  از صدا دیگر تهی بود

ولی     اینجا   به    سوی   آسمان‌ها

هنوز      این      دیده‌ی     امیدوارم

خدایا    این   صدا   را   می‌شناسی؟

من او را دوست دارم ، دوست دارم.

                           فروغ"

 




نوشته شده در تاریخ شنبه 1390/06/12 توسط یک دیوونه